بە غم و پەشیمانییەکی زۆر، هەواڵی کۆچی دوای کردنی ئایەتوڵڵا عەلی سیستانی (ڕەحمەتی خوای لێ بێت)مان وەرگرت. ئێمە هەموو سەرەخۆشییەکانمان بۆ خێزان و کەسوکاری ئەو ئایەتوڵڵایە دەگوزارین و هەمیشە لەم کەسە ناداریدا هاودەردی خۆمان دەبێت. داوا لە خودای گەورە دەکەین کە بەرحەمی فراوانی خۆی جگە بۆ ئەو کۆچکردووە بکات، جێگەیەکی ئارام بۆ ئەو لە بەهەشت بڕخێت و بە خێزان، کەسوکار و شوێنکەوتوانی ئەو ئایەتوڵڵایە صبر و هێواشی ببەخشێت.


هەروەها دەپڕێین کە خودا عمرێکی درێژ بە ئایەتوڵڵا سیستانی ببەخشێت، تەندروستی و بەسەلامەتی بۆی دابین بکات و ئەوەیش ببێت بە سەرچاوەیەکی گرنگ و شانازی بۆ هەموو مرۆڤایەتی.